«

»

okt 03

Indrukken, superlatieven en Tina Turner

reisverslag British Columbia

reisverslag British Columbia

Ingezonden reisverslag van Michiel van der Avoird van zijn reis door British Columbia:

Sinds de vroege ochtend rijden we over de snelweg dwars door het berglandschap van British Columbia. Ik wil alles in mij opnemen, maar hoe?
Nog in Nederland maakte ik me voorstellingen over hoe het er hier in het echt zou uitzien. Hoe geweldig en zonder alle dingen waarvan ik weg wilde. En nu dat we langs de bergen razen in de KIA van Danielle’s papa komen de indrukken in sneltreinvaart op mij af.
Als je in de auto zit, in de ochtenddauw, zonder al die randzaken, dan ga je hopen. Heel erg hopen dat je een beer, eland, hert of ander wild ziet. Bij Liard river hotsprings in het uiterste noorden van British Columbia stonden zo’n vijftig bizons te grazen langs de kant van de weg. Ze keken niet op of om, onverschillig als ze waren ten opzichte van hun omgeving.

In heel Yukon Territory leven zo’n 36000 mensen en tien keer zoveel elanden. We waren dan ook hoopvol gestemd en dachten toch wel een aantal van deze enorme beesten tegen te zullen komen. Ik heb er welgeteld één gezien, een veulen. Ze zeggen dat een volwassen eland een trein kan laten ontsporen, deze zou dat nog nèt niet hebben gekund.

reisverslag British ColumbiaEn dan de beren, natuurlijk de beren. Dat zijn de eerste dieren waaraan je denkt als je een National Park binnenrijdt. De route naar Jasper is prachtig met tal van karakteristieke bergtoppen. Het is er dan ook behoorlijk toeristisch. Dus als er een zwarte beer langs de kant verschijnt staan er binnen de kortste keren drommen mensen omheen. Zoveel dat de beer niet meer zichtbaar is.
We hebben in twee weken zo’n 7000 kilometer afgelegd. Van Swift Current naar Calgary, van Calgary naar Jasper. Dan via Prince George naar Liard river hot springs en Watson Lake. Niet lang daarna passeerden we de grens naar Yukon. We waren het verst van huis in Atlin waarna we de weg vervolgden richting het zuiden over highway 37.

Rijden door 40000 hectare verbrand zwart bos. Bergachtige snelwegen rakelings langs stenen bergen. Uren stilstaan vanwege werk aan de weg ver weg van dorpen of steden. Kamperen vlak naast kristalheldere meren, met slechts een paar medekampeerders. Niet kunnen slapen omdat de tent is omgeven door populieren suizend in de storm en regen.

reisverslag British ColumbiaVoor je uit staren over de snelweg en een prullenbak aanzien voor een beer. Rijden door een gebied zo afgelegen dat er meer verlaten benzinepompen en wegrestaurants zijn dan dat er in bedrijf zijn. Op gammele, verrotte trappen lopen om foto’s te maken van het interieur van een verlaten motel. Een rotzooi.

Ik heb me verbaasd over de indianen, die leven in dorpen aangeduid als ‘First-Nations.’ Ze leven in vervallen huisjes en campers of soms zelfs in van die typische gele schoolbussen.
De inheemsen, die verreweg het grootste deel van Canada bezitten, maar die uitkeringen krijgen van de staat. ‘Ze zijn lui omdat ze geld krijgen.’ En: ‘Ze schijnen verslavingsgevoeliger te zijn dan gemiddeld.’

De totempalen in Gitanyow, reusachtig majestueus. Tanken is er voor een indiaan goedkoper dan een niet-indiaan. Dat terwijl een bord staat met de tekst ‘this is a non discriminative area.’ Het zet je aan het denken.

National Parks met alle soorten bergen die je maar kunt bedenken. Bergen met bebossing klein en groot. Rocky Mountains. De bruine bergen in Kamloops. Mount Robson waarvan je de piek bijna nooit kunt zien, zo hoog steekt hij door de mist.

reisverslag British Columbia

We moesten de auto open laten breken in Watson Lake, de sleutels hadden we in de kofferbak laten liggen. Daarna door paden gelopen met aan weerszijden duizenden nummerborden uit alle windstreken. Vastgespijkerd aan grote palen, een bezienswaardigheid.

We vonden een bed and breakfast bij Watson Lake. Het aantal afgelegde kilometers begon op te lopen en we moesten bijslapen. Naast het water.
In de kano naar het eiland gegleden. Aldaar op het strand was het muisstil totdat, ik zweer het je, Tina Turner voorbijkwam op een bootje. ‘Nice day?’ ‘Yes, very nice day!’
Elders: we werden morrend wakker door de regen op ons tentje. Ons doel was geweest om Alaska te bereiken maar dat bleek te ver. Danielle wilde haar zus nog zien, dus we gingen van het noorden van British Columbia naar het zuiden. Naar het mijnplaatsje Riondel, bij Nelson.
reisverslag British ColumbiaRegelmatig dacht ik aan Nederland, hoeveel er in deze provincie passen. Mijn perceptie van tijd en ruimte veranderde. Ik raakte gewend aan de afstanden en de leegte. De goed onderhouden wegen en de bewegwijzering.
Zo vormen de herinneringen zich tot een waas van pracht. Als de superlatieven je storen, dan spijt me dat. Maar het is wat British Columbia met je doet.
Ingezonden reisverslag van Michiel van der Avoird van zijn reis door British Columbia.

 

 

 

 

 

 

reisverslag British Columbia

Reacties

reacties

One comment on “Indrukken, superlatieven en Tina Turner

  1. Marleen on said:

    Goed Michiel! Mooi om te lezen. Je krijgt de sfeer zo goed mee…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>